บทที่ 219 ร่วมมือกับร้านจุ่ยเซียนจวี้ (3)

เถ้าแก่ซุนสนใจการเลี้ยงเป็ดฝานมาก แต่น่าเสียดาย นี่เป็นธุรกิจที่คนอื่นเตรียมไว้ทำเงิน เขาก็ไม่ควรถามมากเกินไป

ขอเพียงตระกูลเซียวสามารถส่งเป็ดชนิดนี้และหัวไชเท้าดองให้ร้านจุ่ยเซียนจวี้ได้ เขาก็พอใจแล้ว

"ดี เป็ดฝานจากบ้านน้องเซียว ร้านจุ่ยเซียนจวี้ของข้าก็

บทที่ 220 ลิ้นชา

หลินเยว่เลี่ยงนำเงินมัดจำ 20 ตำลึงที่เถ้าแก่ซุนให้พ่อทำเฟอร์นิเจอร์มาให้นาง: "แม่ นี่คือเงินที่เถ้าแก่ซุนมัดจำสั่งทำเฟอร์นิเจอร์กับพ่อ เก็บให้ดีนะ"

หวังซื่อแต่งงานกับหลินหล่าวเอ๋อร์มาหลายปี ยังไม่เคยเห็นเขาได้เงินมากขนาดนี้ นางถือเงินในมือ รู้สึกไม่เป็นจริง

ผ่านไปนาน นางจึงรู้สึ

บทที่ 221 เกิดเหตุการณ์แล้ว

หลินเยว่เลี่ยงไม่ยอมประนีประนอม: "ถ้าคุณไม่พาข้าไปด้วย ข้าก็จะไปเอง"

เซียวเช่อ...

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นภรรยางอน รู้สึกน่ารักอย่างบอกไม่ถูก

ผลก็คือ เขายิ้ม

หลินเยว่เลี่ยงเห็นสีหน้าของเขา รู้สึกว่าการกระทำของตัวเองเมื่อครู่ไม่ได้ผล จึงแกล้งทำโกรธเดินอ้อมเซียวเช่ออ