บทที่ 161 เฉียนหรูจู

เฉียนหรูจูสีหน้าบึ้งตึง: "รู้ไหมว่าเขาไปไหน?"

หลี่อู่ทำท่าลนลานเล็กน้อย เกาหัวแกรก: "เรื่องนี้... ผมก็ไม่รู้จริงๆ ครับ"

เฉียนหรูจูแค่นเสียงฮึ พาสาวใช้เดินจากไป

ขณะที่ทั้งสองเดินผ่านข้างหลินเยว่เลี่ยงพอดี เฉียนหรูจูชายตามองคนบนรถวัวแวบหนึ่ง

หลินเยว่เลี่ยงก็พอจะเดาได้ว่าผู้ห

บทที่ 162 โกหกแล้วถูกไฟเผา

เฉียนหรูจูไม่ยอมแพ้: "พวกเจ้าไม่ได้ทำร้ายข้า แล้วข้าจะล้มได้อย่างไร?"

เซียวเช่อหน้าบึ้งตะโกนกลับ: "ทำไมไม่ถามตัวเองว่าล้มได้ยังไง กลับมาถามพวกเรา?"

"อ้วนขนาดนั้น ยืนไม่มั่นเองจะมาโทษใคร?"

เฉียนหรูจูกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง เสียงของเหรินหย่งก็ดังมาจากที่ว่าการ: "ใครกำลัง

บทที่ 163 รู้งามแล้วหยุด

ตูม...

หลี่อู่ไม่รู้ไปหาถังน้ำมาจากไหน สาดลงบนศีรษะเจ้าทันที

ไฟดับแล้ว แต่เฉียนหรูจูแทบจะจำหน้าไม่ได้ ศีรษะได้รับบาดเจ็บหนักที่สุด มีสีดำไหม้ปนเลือด หน้าผากเละเป็นเนื้อเดียวกัน...

กลิ่นไหม้เหม็นแสบจมูกลอยอยู่ในอากาศรอบๆ

เหตุการณ์วุ่นวายไม่น้อย นายอำเภอก็ได้ยินข่าวและรีบ