บทที่ 152 แอปเปิ้ลขายดิบขายดี

อาหารเย็นยังคงเป็นหลินเยว่เลี่ยงเป็นพ่อครัว ตอนนี้มีเซียวอวิ๋นช่วย เซียวหนิงจึงสบายขึ้นมาก

อาหารเย็นยังคงมีหลากหลายเมนู พอพ่อลูกตระกูลเซียวกลับมา อาหารร้อนๆ ก็ทยอยขึ้นโต๊ะ

วันนี้ทุกคนใช้แรงไปไม่น้อย หลังจากกินอิ่มแล้วก็เข้านอนแต่หัวค่ำ

หลินเยว่เลี่ยงนอนในอ้อมแขนสาม

บทที่ 153 กลายเป็นนักแสดง

หวังชิวเซิงเห็นกองแอปเปิ้ลใหญ่ขนาดนั้น ดวงตาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม: "น้องสะใภ้ตระกูลเซียว แอปเปิ้ลเยอะขนาดนี้ต้องได้กำไรก้อนโตแน่ๆ"

หลินเยว่เลี่ยงเพิ่งนึกได้ว่า หวังชิวเซิงมานานขนาดนี้ เจ้ายังไม่ได้ถามราคาขายแอปเปิ้ลเลย

เจ้าไม่สนใจเรื่องข้อห้ามอะไรทั้งนั้น ถามตรงๆ: "ไม่ทราบว

บทที่ 154 โชคดีที่ตอนนั้นไม่ได้ทำอย่างจริงจัง

เซียวเช่อเห็นว่าแก้ตัวผ่านไปได้ ถอนหายใจโล่งอกพร้อมพูดอีกครั้ง: "เรื่องนี้ตอนนี้ยิ่งมีคนรู้น้อยยิ่งดี เจ้าอย่าไปยุ่งเลย"

เซียวอันพยักหน้าอย่างซื่อๆ: "ได้ ฟังพี่ใหญ่ทุกอย่าง ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมจะไปทำงานละ"

เซียวเช่อโบกมือ: "ไปทำงานของเจ้าเถอะ พี่กับพี่