บทที่ 151 น้องสะใภ้ที่ตรงไปตรงมา

จริงๆ แล้ว หลังจากที่หลินเยว่เลี่ยงได้ดูแอปเปิ้ลที่ขายในร้านแล้ว เจ้าก็มีราคาในใจคร่าวๆ แล้ว

เจ้าชูนิ้วสามนิ้วขึ้นมาทันที: "แอปเปิ้ลของบ้านข้า อย่างน้อยต้องขายจินละเท่านี้"

จริงๆ แล้วเจ้าก็ไม่ได้ตั้งราคาแพงเกินไป แอปเปิ้ลที่หน้าตาไม่ดีในร้านนี้ยังขายได้ 150 เหรีย

บทที่ 152 แอปเปิ้ลขายดิบขายดี

อาหารเย็นยังคงเป็นหลินเยว่เลี่ยงเป็นพ่อครัว ตอนนี้มีเซียวอวิ๋นช่วย เซียวหนิงจึงสบายขึ้นมาก

อาหารเย็นยังคงมีหลากหลายเมนู พอพ่อลูกตระกูลเซียวกลับมา อาหารร้อนๆ ก็ทยอยขึ้นโต๊ะ

วันนี้ทุกคนใช้แรงไปไม่น้อย หลังจากกินอิ่มแล้วก็เข้านอนแต่หัวค่ำ

หลินเยว่เลี่ยงนอนในอ้อมแขนสาม

บทที่ 153 กลายเป็นนักแสดง

หวังชิวเซิงเห็นกองแอปเปิ้ลใหญ่ขนาดนั้น ดวงตาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม: "น้องสะใภ้ตระกูลเซียว แอปเปิ้ลเยอะขนาดนี้ต้องได้กำไรก้อนโตแน่ๆ"

หลินเยว่เลี่ยงเพิ่งนึกได้ว่า หวังชิวเซิงมานานขนาดนี้ เจ้ายังไม่ได้ถามราคาขายแอปเปิ้ลเลย

เจ้าไม่สนใจเรื่องข้อห้ามอะไรทั้งนั้น ถามตรงๆ: "ไม่ทราบว