บทที่ 14

ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง

หลินหล่าวเอ๋อร์ถอนหายใจอย่างจนใจ: "ฮ่า! ทั้งหมดเป็นความผิดพ่อที่ไร้ประโยชน์"

"คิดว่าซานติงจื่อแถวเขาในหมู่บ้านเราเหลือไม่มากแล้ว ก็เลยคิดจะไปดูที่เขาแถวหมู่บ้านเขาพึ่ง"

"สุดท้ายไม่ระวัง เหยียบก้อนหินเข้า เท้าก็เลยแพลง..."

หลินเยว่เลี่ยงยังไม่เข้าใจ: "แล้วที่พี่คนนั

บทที่ 15

แอบออกไปข้างนอก

จากความทรงจำของร่างเดิม หลินเยว่เลี่ยงรู้ว่าที่นี่หนึ่งตำลึงเงินเท่ากับ 1,000 เหรียญทองแดง

วันนี้หลินหยางเอาขนมชานจาที่ทำจากชานจา 15 จินไป เจ้าแบ่งเป็น 180 ชิ้น หั่น 10 ชิ้นเล็กๆ ให้ลูกค้าชิม

คำนวณแล้ว ขายได้หนึ่งตำลึงกับ 700 เหรียญพอดี

หวังซื่อมองเศษเงินและเหรียญทองแดง

บทที่ 16

จับปลา

ระหว่างทางพบชาวบ้านหลายคน เมื่อเห็นหลินเยว่เลี่ยงออกมา ก็เริ่มชี้นิ้วและนินทา:

"ดูสิ นั่นไม่ใช่ลูกสาวบ้านหลินหล่าวเอ๋อร์หรอกหรือ?"

"ใช่ นั่นแหละ!"

"เฮ้อ! น่าเสียดายเด็กสาวน่ารักคนนี้จริงๆ ชื่อเสียงเสียหาย คงยากที่จะหาครอบครัวที่ดีๆ..."

"ใครใช้ให้เจ้าทำชื่อเสียงเสียหายล่ะ!"

พ