บทที่ 135 แอปเปิ้ลฟูจิแดง

เซียวเช่อฟังคำอธิบายของนาง เข้าใจสภาพร่างกายตัวเองขึ้นมาบ้าง

แม้จะยังมีหลายอย่างที่ไม่เข้าใจอยากถาม แต่ตอนนี้ก็ไม่ใช่เวลาถามเรื่องพวกนี้

ดังนั้น เขาจึงมองไปที่เซียวอัน: "เมื่อกี้ข้าใช้แรงมากเกินไป ตอนนี้ร่างกายไม่มีแรงแล้ว"

"หมูป่านี่เจ้าแบกกลับไปเถอะ!"

เซียวอันไม่พูดอะ

บทที่ 136 เผลอหยิบมามากไปหน่อย...

หลังจากเก็บเกี่ยวเสร็จ หลินเยว่เลี่ยงก็เลือกที่จะปลูกข้าวต่อ

แม้ว่าในมิติฟาร์มจะปลูกพืชได้แค่หนึ่งต้นต่อพื้นที่ แต่ผลผลิตสูงมาก อย่างสตรอว์เบอร์รีต้นเดียวก็ให้ผลผลิตประมาณ 5 จิน ตอนนี้ในคลังของมิติมีสตรอว์เบอร์รีอย่างน้อยหลายสิบจินแล้ว

จัดการเรื่องพวกนี้เสร็จ หล

บทที่ 137 กลับบ้านอย่างคุ้มค่า

หลินหยางเห็นน้องสาวยืนกรานแบบนั้น ก็ไม่ค้านอีก

"ได้ พวกเจ้าไปทำธุระเถอะ เวลาสร้างบ้านอย่าลืมบอกทางบ้านด้วย ข้ากับพ่อจะไปช่วย"

หลินเยว่เลี่ยงไม่เกรงใจ: "ดีค่ะ ตอนนั้นคงต้องรบกวนพ่อกับพี่ใหญ่มาช่วยทำเฟอร์นิเจอร์ให้ข้าด้วย"

หลินหยางตอบอย่างฉับไว: "เรื่องนี้ไม่มีปัญหา"