บทที่ 134 การฆ่าหมูป่าตัวหนึ่งง่ายขนาดนี้เชียวหรือ

หวังซื่อมองลูกชายคนเล็กอย่างไม่พอใจ แต่ไม่ได้พูดอะไร

หลินเยว่เลี่ยงตั้งใจจะช่วยแม่เก็บกวาดให้เรียบร้อยก่อนกลับ แต่ถูกหวังซื่อปฏิเสธ

หวังซื่อให้พวกเขารีบกลับขณะที่ฟ้ายังไม่มืด

หลินเยว่เลี่ยงฉวยโอกาสตอนที่ทุกคนไม่ทันสังเกต ยัดเงินที่แม่ให้ตอนแต่ง

บทที่ 135 แอปเปิ้ลฟูจิแดง

เซียวเช่อฟังคำอธิบายของนาง เข้าใจสภาพร่างกายตัวเองขึ้นมาบ้าง

แม้จะยังมีหลายอย่างที่ไม่เข้าใจอยากถาม แต่ตอนนี้ก็ไม่ใช่เวลาถามเรื่องพวกนี้

ดังนั้น เขาจึงมองไปที่เซียวอัน: "เมื่อกี้ข้าใช้แรงมากเกินไป ตอนนี้ร่างกายไม่มีแรงแล้ว"

"หมูป่านี่เจ้าแบกกลับไปเถอะ!"

เซียวอันไม่พูดอะ

บทที่ 136 เผลอหยิบมามากไปหน่อย...

หลังจากเก็บเกี่ยวเสร็จ หลินเยว่เลี่ยงก็เลือกที่จะปลูกข้าวต่อ

แม้ว่าในมิติฟาร์มจะปลูกพืชได้แค่หนึ่งต้นต่อพื้นที่ แต่ผลผลิตสูงมาก อย่างสตรอว์เบอร์รีต้นเดียวก็ให้ผลผลิตประมาณ 5 จิน ตอนนี้ในคลังของมิติมีสตรอว์เบอร์รีอย่างน้อยหลายสิบจินแล้ว

จัดการเรื่องพวกนี้เสร็จ หล