บทที่ 126 ทุกสิ่งล้วนมีกฎเกณฑ์

เวลาหิว กินอะไรก็อร่อยไปหมด ยิ่งไปกว่านั้น หลินเยว่เลี่ยงยังทำอาหารเก่งอีกด้วย

พวกเขาไม่สนใจจะวิจารณ์อะไร ความรู้สึกทั้งหมดแสดงออกมาทางสีหน้า

มื้อเที่ยง ทุกคนกินกันอิ่มหนำสำราญ หลินเยว่เลี่ยงถือโอกาสที่ทุกคนกำลังพักผ่อน นำแตงโมที่เหลือครึ่งลูกเมื่อวานมาหั่นเสิร์ฟ

บทที่ 127 ตกลงเรื่องแต่งงานชั่วคราว

พูดจบ เจ้าก็จ้องมองหลินเยว่เลี่ยง เห็นว่าเจ้าไม่ได้ไม่พอใจ จึงพูดต่อ:

"ตั้งแต่เจ้าแต่งเข้ามาในตระกูลเซียว ทุกอย่างเปลี่ยนไปราวกับพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน เซียวเหลี้ยงอาการดีขึ้น คู่แม่ลูกที่ชอบก่อปัญหาก็ถูกจัดการไป ชีวิตความเป็นอยู่ในบ้านก็ดีขึ้นทุกวัน"

"คนในหมู่บ้าน

บทที่ 128 ผักกาดดอง

เซียวหนิงชี้ที่ผักกาดขาวสองหัว: "พี่สะใภ้ใหญ่ ผักกาดขาวนี้จะทำยังไง หนูทำเองได้"

หลินเยว่เลี่ยงเอาผักกาดขาวสองหัวกลับมา ตั้งใจจะทำผักกาดดองแบบง่าย คาดว่ายุคนี้คงยังไม่มีวิธีกินแบบนี้ เจ้าไม่ให้เซียวหนิงช่วย ลงมือหั่นเอง

จุดเด่นของผักกาดดองแบบง่ายคือ กระบวนการทำง่าย ประหยัดเวล