บทที่24 หึงแล้วเหรอ

ในห้วงวินาทีนั้น ธนัทไม่อยากปล่อยมือ

เขาถึงกับไม่อยากปล่อยความเขลาต่อหน้าภาสกร

แต่สุดท้ายเขาก็ไม่กล้า

เขา...ยังคงต้องปล่อยมือ

ทันใดที่เขาปล่อยมือ ภาสกรนำผ้าเช็ดหน้าของตัวเองออกมา จากนั้นจึงเช็ดนิ้วมือของอัญญาอย่างระมัดระวัง

สีหน้าของธนัทชะงักงันทั

บทที่25 ฉันจะไม่ปล่อยมือ

ภาสกรตะลึงงันในทันที

อัญญากลับหันข้างไปมองเขา เธอยิ้มและจับมือภาสกร น้ำเสียงนุ่มลึก

“ฉันเคยพูดใช่ไหมคะ ฉันไม่ใช่คนที่จะหยิบยื่นโอกาสที่จะตัวเองรู้สึกเสียใจภายหลัง ในเมื่อฉันรู้ว่าได้เลือกคุณแล้ว ตัวฉันไม่ใช่คนที่สามารถจะไปยุ่งกับคนอื่นได้อีก ถ้าหากฉันทำแบบนั้น

บทที่26 ไปที่บ้านผม

เมื่อรถยนต์หยุดนิ่ง อัญญายังคงนั่งอยู่ในอ้อมกอดของภาสกร

แต่เมื่อได้เห็นสภาพแวดล้อมภายนอกรถ เธองงงัน “ที่นี่ไม่ใช่บ้านฉัน...”

“บ้านผมเอง” ภาสกรไม่ได้ถอนกอดอัญญาภายในทันที คนขับรถนำรถจอดอย่างเรียบร้อย ก่อนจะขอตัวไปอย่างสุภาพนอบน้อม

ดังนั้นในรถจึงมีแค่พวกเขาสองค