บทที่23 การกล่าวเตือนของภาสกร

เพียงพริบตาที่เห็นภาสกร อัญญาที่สับสนวุ่นวายในตอนแรกก็สงบลงในฉับพลัน

แม้แต่ตัวเธอเองก็ยังไม่เข้าใจว่าเธอเป็นเช่นนี้ แต่ดูเหมือนว่าเธอจะได้พบบุคคลที่เป็นเสาหลัก

“ภาสกร...” อัญญาเรียกชื่อภาสกรโดยสัญชาตญาณ

ภาสกรเดินมาข้าง ๆ อัญญา เขาโอบกอดเธอไว้ในอ้อมอ

บทที่24 หึงแล้วเหรอ

ในห้วงวินาทีนั้น ธนัทไม่อยากปล่อยมือ

เขาถึงกับไม่อยากปล่อยความเขลาต่อหน้าภาสกร

แต่สุดท้ายเขาก็ไม่กล้า

เขา...ยังคงต้องปล่อยมือ

ทันใดที่เขาปล่อยมือ ภาสกรนำผ้าเช็ดหน้าของตัวเองออกมา จากนั้นจึงเช็ดนิ้วมือของอัญญาอย่างระมัดระวัง

สีหน้าของธนัทชะงักงันทั

บทที่25 ฉันจะไม่ปล่อยมือ

ภาสกรตะลึงงันในทันที

อัญญากลับหันข้างไปมองเขา เธอยิ้มและจับมือภาสกร น้ำเสียงนุ่มลึก

“ฉันเคยพูดใช่ไหมคะ ฉันไม่ใช่คนที่จะหยิบยื่นโอกาสที่จะตัวเองรู้สึกเสียใจภายหลัง ในเมื่อฉันรู้ว่าได้เลือกคุณแล้ว ตัวฉันไม่ใช่คนที่สามารถจะไปยุ่งกับคนอื่นได้อีก ถ้าหากฉันทำแบบนั้น