บทที่ 26 ฝันร้ายที่ตื่นขึ้นมาไม่ได้

ชีวิตหลังแต่งงาน เขาจงใจที่จะไม่กลับบ้านทุกวัน รอให้ผู้หญิงคนนั้นร้องไห้คุกเข่ามาขอร้องให้ตัวเองกลับไปกินข้าวที่บ้าน เขาไม่เคยรับโทรศัพท์ของซุนลู่ซินต่อหน้าผู้หญิงคนนั้นมาก่อน เมื่อมองดูตอนที่เธอนั้นเจ็บปวด เขารู้สึกว่าในใจของตัวเองนั้นมีความสุขมาก

แต่ว่า

บทที่ 27 เธอต้องกลับมาแน่

แม้ว่าฮันอี้จะพยายามปฏิเสธ แต่ดวงตาที่แดงก่ำของเขากลับทรยศเขา

ชั่วขณะซุนลู่ซินรู้สึกสังหรณ์ใจขึ้นมา แต่เธอก็ไม่กล้าถามตรงๆ เหลือบมองประตูที่อยู่ด้านหลังของฮันอี้ ถามอย่างลองเชิง: “อัน พี่ฮันอี้ หลังจากกินข้าวเช้าเสร็จ ให้ฉันช่วยพี่ทำความสะอาดห้องดีกว่า พี่เยนก็ไปแล

บทที่ 28 กลับบ้านกับผม

“เธอไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น!”

เสียงความโกรธดังขึ้น จากด้านหลังของทั้งสองคน เยนลี่ซูและเซียวอีเฉินหันกลับไปมองหาต้นเสียงพร้อมกัน เห็นแค่ใบหน้าของฮันอี้ที่เต็มไปด้วยความอึมครึม กำลังสาวเท้าเดินตรงมาทางนี้

เป็นอีกครั้งที่มองเห็นฮันอี้ เยนลี่ซูเองก็ชะงักไปชั่วขณะ เธอมอ