บทที่ 35 ทารกคนนั้น

มู่ชิงกำหมัดแน่น ดวงตาสะท้อนไปด้วยความกังวลใจ อาการบาดเจ็บของเพ้ยหยู่ยื้อต่อไปได้อีกไม่นานตอนนี้ร่างกายของเขาอ่อนล้าเต็มที่แล้ว กุ่ยหวงเห็นว่ามู่ชิงเป็นทองไม่รู้ร้อนก็คิดว่านางไม่ตอบรับจึงตบมือเรียกอะไรบางอย่าง!มีเด็กตัวเล็กค่อยๆออกมาจากป่าทางด้านซ้ายมือของกุ่ยหวง มันตัวเล็กม

บทที่ 36 มันช่างเหมือนมู่ชิงยิ่งนัก

เมื่อเพ้ยหยู่ก้าวเข้ามายังตำหนักเฟิ่งชิงเด็กในอ้อมกอดก็ลืมตาขึ้นมา ดวงตาคู่นั้นช่างเปล่งประกายเหมือนมู่ชิงยิ่งนัก แม้ตอนแรกเพ้ยหยู่จะโกรธแค้นเด็กคนนี้แต่ในตอนนี้เมื่อสบตากันแล้ว ความละอายใจก็ล้นทะลักออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ ถ้าหากว่าตอนแรกไม่ใช่เพราะเขา เด็กคนน

บทที่ 37 เฟิ่งซินของเจ้าที่กลับชาติมาเกิด

เฟิ่งหมิงเล่ยเข้าใจทันทีว่ามู่ชิงเข้าใจผิดคิดว่าเหตุการณ์ที่ผ่านมาระหว่างนางและเพ้ยหยู่กลายเป็นระหว่างนางและเขา ใจของเฟิ่งหมิงเล่ยทั้งทุกข์ทั้งสุข เขาถูกแทนที่ด้วยคนอื่นนี่หมายความว่าเขาจะได้ใช้ประโยชน์มู่ชิงได้เต็มที่แล้ว

เฟิ่งหมิงเล่ยรีบก้าวไปยื