บทที่ 36 มันช่างเหมือนมู่ชิงยิ่งนัก

เมื่อเพ้ยหยู่ก้าวเข้ามายังตำหนักเฟิ่งชิงเด็กในอ้อมกอดก็ลืมตาขึ้นมา ดวงตาคู่นั้นช่างเปล่งประกายเหมือนมู่ชิงยิ่งนัก แม้ตอนแรกเพ้ยหยู่จะโกรธแค้นเด็กคนนี้แต่ในตอนนี้เมื่อสบตากันแล้ว ความละอายใจก็ล้นทะลักออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ ถ้าหากว่าตอนแรกไม่ใช่เพราะเขา เด็กคนน

บทที่ 37 เฟิ่งซินของเจ้าที่กลับชาติมาเกิด

เฟิ่งหมิงเล่ยเข้าใจทันทีว่ามู่ชิงเข้าใจผิดคิดว่าเหตุการณ์ที่ผ่านมาระหว่างนางและเพ้ยหยู่กลายเป็นระหว่างนางและเขา ใจของเฟิ่งหมิงเล่ยทั้งทุกข์ทั้งสุข เขาถูกแทนที่ด้วยคนอื่นนี่หมายความว่าเขาจะได้ใช้ประโยชน์มู่ชิงได้เต็มที่แล้ว

เฟิ่งหมิงเล่ยรีบก้าวไปยื

บทที่ 38 ข้าไม่เคยรักใครนอกจากเจ้า

“แม้ว่าข้าจะจำผิดคนแต่ข้าก็ไม่เคยรักผิดคน คนที่ข้ารักตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้คือเด็กสาวที่คอยดูแลหยกชิงหลงแทนข้าคนนั้น เสด็จแม่เข้มงวดกับข้า เสด็จพ่อก็รู้สึกว่าข้าได้รับความลำบากตอนอยู่ที่เมืองชายแดนมันเป็นความลำบากที่ต้องเจอ พวกเขาคือพ่อแม่ของข้า แต่กลับไม่เคย