บทที่ 32 ท่ามกลางความฝันพานพบเพ้ยหยู่

ในความฝันเจ้านั้นได้พบกับเพ้ยหยู่ใช่หรือไม่ แม้กระทั่งในฝันเจ้ายังฝันเห็นเขามีความสุขแล้วข้าละ เฟิ่งชิงครั้งนี้ข้าจะไม่ยอมให้เพ้ยหยู่พาเจ้าไปจากข้าอีก ไม่มีวัน

“ฟางชิง ข้าให้เวลาเจ้าสิบวันถ้าเลยสิบวันไปแล้วแล้วนางยังไม่ฟื้น มิอย่างนั้นข้าจะตัดหัวเจ้าซะ

บทที่ 33 เฟิ่งซินอยู่นกำมือกุ่ยหวง

“เป็นอย่างนั้นได้อย่างไร” เล่ยหวูเหินมองไปยังงมู่ชิงและถามออกมาด้วยความกังวลใจ “ถ้าอย่างนั้นตอนนี้ต้องทำเช่นไร”

“เกล้ากระหม่อมเป็นหมอมาหลายสิบปี ไม่เคยพบเคยเจอเรื่องประหลาดเช่นนี้มาก่อน เกล้ากระหม่อม...”

“ที่เจ้าอยากจะบอกข้าคือเจ้าหมดหนทางแล้วใช่หรื

บทที่ 34 หลอกข้าสนุกนักหรือ

มู่ชิงน้ำตานองมองไปยังเขาตะคอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง “เพ้ยหยู่....ท่าน...ท่านไม่ตายหนิ ท่าน..หลอกข้า..หลอกข้าแบบนี้สนุกนักหรือ ไฟนี่ก็ฝีมือท่านใช่หรือไม่”

เพ้ยหยู่ค่อยลุกขึ้นนั่ง ทุกครั้งที่ขยับแผลบนร่างกายก็จะสร้างความเจ็บปวดอย่างรุนแรง เขากัดฟันทนยกมือขึ้นไปทางมู