บทที่ 29 นางคือปักษาสวรรค์จุติ

มู่หลิงที่เห็นมู่ชิงโดดลงไปในนั้นก็หัวเราะออกมาอย่างควบคุมไม่อยู่ หันหลังกลับเผชิญหน้ากับเถ่อิงก็ยิ่งหัวเราะพลางพูดว่า “เถ่อิง เจ้ารู้ไหม หมอผีบอกข้าว่าในโลกนี้ไม่มีหรอกปักษาสวรรค์กลับชาติมาเกิด แล้วก้นถ้ำก็ไม่ใช่ที่พักของปักษาสวรรค์อีกด้วย มันก็แค่ถ้ำภูเขาไฟ มู่ชิ

บทที่ 30 ดวงตาที่ถูกควักของมู่หลิง

มู่ชิงควักลูกตาทั้งสองข้างของมู่หลิงออกมา ทำลายใบหน้าของนาง หักกระดูกขาทั้งสองข้างท้ายสุดส่งนางกลับไปยังค่ายทหารของมู่จู๋เฉิง เหลือเพียงเถ่อิง....

หลังจากที่มู่หลิงถูกมู่ชิงส่งกลับไปก็ได้ตามกลับไปค่ายทหารด้วย หลังจากที่เพ้ยหยู่ได้ทราบข่าวจากสุยหยิ่ง เขาละ

บทที่ 31 เพ้ยหยู่ขอรับโทษ

เพ้ยหยู่คุกเข่าอยู่สามวันเต็ม ไม่กินไม่ดื่มคุกเข่าไม่ลุกไปไหน เขาเชื่อมั่นในตัวชิงเอ๋อว่านางจะกลับมาแน่แต่ทว่าวันที่สี่ผ่านไปเพ้ยหยู่ในที่สุดก็ทนไม่ไหว เขาโฮบกอดชุดเจ้าสาวสีแดงฉาดค่อยๆเดินไปจนถึงประตูเมืองหลวงแคว้นซีหมาน

เมื่อเขาตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็พบว่าตนเองได้อย