บทที่ 28 ที่แห่งนั้นเรียกว่าภูเขาเฟิ่งเหย่น

มู่ชิงหลับไม่ได้สติเถ่อิงใช้กระสอบใส่นางแล้วแบกไว้บนบ่าออกจากค่ายทหารไปและมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก ทางนั้นเป็นชายแดนของแคว้นซีหมาน ข้างเมืองชายแดนมีภูเขาอยู่ลูกหนึ่งคือภูเขาเฟิ่งเหย่น ได้ยินมาว่าภูเขาลูกนั้นเคยมีปักษาสวรรค์อาศัยอยู่ ไม่ใช่เพราะได้ยินมาว

บทที่ 29 นางคือปักษาสวรรค์จุติ

มู่หลิงที่เห็นมู่ชิงโดดลงไปในนั้นก็หัวเราะออกมาอย่างควบคุมไม่อยู่ หันหลังกลับเผชิญหน้ากับเถ่อิงก็ยิ่งหัวเราะพลางพูดว่า “เถ่อิง เจ้ารู้ไหม หมอผีบอกข้าว่าในโลกนี้ไม่มีหรอกปักษาสวรรค์กลับชาติมาเกิด แล้วก้นถ้ำก็ไม่ใช่ที่พักของปักษาสวรรค์อีกด้วย มันก็แค่ถ้ำภูเขาไฟ มู่ชิ

บทที่ 30 ดวงตาที่ถูกควักของมู่หลิง

มู่ชิงควักลูกตาทั้งสองข้างของมู่หลิงออกมา ทำลายใบหน้าของนาง หักกระดูกขาทั้งสองข้างท้ายสุดส่งนางกลับไปยังค่ายทหารของมู่จู๋เฉิง เหลือเพียงเถ่อิง....

หลังจากที่มู่หลิงถูกมู่ชิงส่งกลับไปก็ได้ตามกลับไปค่ายทหารด้วย หลังจากที่เพ้ยหยู่ได้ทราบข่าวจากสุยหยิ่ง เขาละ