บทที่ 27 ใช่พี่สาวแน่หรือ

มู่หลิงเห็นคนกำลังนั่งอยู่ในอ่างอาบน้ำบาดแผลเต็มไปทั้งใบหน้าและร่างกาย ทันใดนั้นก็กรีดร้องออกมา “อ่า.....ผี....นั่นผี....” เพ้ยหยู่พุ่งตัวเข้าตบหน้ามู่หลิงและตะโกนออกมาด้วยความโกรธ “ไสหัวออกไป”

มู่หลิงกุมใบหน้าแล้วเดินถอยหลังไปช้าๆ โดนเพ้ยหยู่ตบหน้าไปเสียแบบนั้นมู

บทที่ 28 ที่แห่งนั้นเรียกว่าภูเขาเฟิ่งเหย่น

มู่ชิงหลับไม่ได้สติเถ่อิงใช้กระสอบใส่นางแล้วแบกไว้บนบ่าออกจากค่ายทหารไปและมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก ทางนั้นเป็นชายแดนของแคว้นซีหมาน ข้างเมืองชายแดนมีภูเขาอยู่ลูกหนึ่งคือภูเขาเฟิ่งเหย่น ได้ยินมาว่าภูเขาลูกนั้นเคยมีปักษาสวรรค์อาศัยอยู่ ไม่ใช่เพราะได้ยินมาว

บทที่ 29 นางคือปักษาสวรรค์จุติ

มู่หลิงที่เห็นมู่ชิงโดดลงไปในนั้นก็หัวเราะออกมาอย่างควบคุมไม่อยู่ หันหลังกลับเผชิญหน้ากับเถ่อิงก็ยิ่งหัวเราะพลางพูดว่า “เถ่อิง เจ้ารู้ไหม หมอผีบอกข้าว่าในโลกนี้ไม่มีหรอกปักษาสวรรค์กลับชาติมาเกิด แล้วก้นถ้ำก็ไม่ใช่ที่พักของปักษาสวรรค์อีกด้วย มันก็แค่ถ้ำภูเขาไฟ มู่ชิ