บทที่20 หลังจากที่นางตาย

หลังจากที่มู่ชิงตายไปได้หนึ่งเดือน ก็มีฝนตกปอย ๆ ไม่หยุด ไม่สิ้นสุด

สุยหยิ่งใช้เวลาหนึ่งเดือนในการรวบรวมข้อมูลจากบ้านตระกูลมู่ รีบเอามารายงานเพ้ยหยุ่ที่ฝูหม่างเก๋อ

หลังจากที่เห็นสุยหยิ่ง ก็วางพู่กันลงทันที่ รีบถาม“ได้ข่าวอะไรบ้างไหม”

สุยหยิ่งคุกเข่าล

บทที่ 21 ตุงหย้วนที่แห่งนี้ยังเหมือนเดิม

ยามราตรีมาเยือนเพ้ยหยู่ก้าวเข้าไปยังตุงหย้วนมีเพียงที่นี่เท่านั้นที่ยังคงเหมือนในอดีต ในคืนนั้นตุงหย้วนถูกเผามอดไหม้ไม่เหลือแม้แต่เศษซาก เพ้ยหยู่ไม่รู้ว่าทำไมตนเองถึงได้วิ่งมายังที่นี่ได้

ตั้งแต่ที่มู่ชิงตายไปเขาก็ใช้ชีวิตไม่เป็นหลักเป็นแหล่ง แน่ชัด

บทที่ 22 ปิดล้อมชุนหย้วน

หลังจากเดินออกมาจากชุนหย้วน เพ้ยหยู่กำม้วนภาพแน่น เสียงทุ้มตะโกนเรียก “ทหาร” เถ่อิงวิ่งเข้ามา เพ้ยหยู่ได้ออกคำสั่ง “ปิดล้อมชุนหย้วน ห้ามใครออกไปไหนแม้แต่คนเดียว โดยเฉพาะมู่หลิง”

เถ่อิงน้อมรับคำสั่ง “พะยะค่ะ”

เพ้ยหยู่เดินโซซัดโซเซกลับไปยังฝูหม่างเก๋อ เมื่อก้าว