ตอน 14
ขออย่าพบอีก
บทที่14 ดวงตาของพี่สาว
ตาของพี่สาวข้าเอาไปให้หมากินแล้ว!
มู่ชิงกลับตำหนักไปด้วยความมึนงง บทที่นอนราบอยู่บนเตียง ทั้งร่างก็รู้สึกไม่มีแรงและไม่สบาย
นางคิดว่า บทที่เพ้ยหยุ่เอาลูกตานางไปนั้น ใจของนางก็ได้ตายไปแล้ว ใจนางคงไม่เจ็บอีก คงไม่สามารถทำให้เพ้ยหยุ่กับมู่หลิงทำร้ายได้อี
ตอน 15
บทที่15 นางกลายเป็นคนบาป
ไม่ถึงเสี่ยววิ หมอหญิงก็ปล่อยมู่ชิงออก
ยังแต่คงเพ้ยหยุ่ที่ยังบีบคอนาง ที่เหมือนกับหยิบนางวางไว้บนโต๊ะเหมือนลูกไก่ในกำมือ ยังคงผลักมู่ชิงไปข้างหน้าด้วยกำลังอย่างไม่มีทางสู้
“โครม!”
ร่างที่สิ้นเรี่ยวแรงของมู่ชิงล้มลงพื้น มือทั้งสองยันอยู่กับพ
ตอน 16
นางเป็นบ้าไปแล้ว
เพ้ยหยุ่หายใจเข้าลึก ๆ คิดทบทวนจัดการความคิดใหม่“นางไม่คิดจะขอพบตัวข้า หรือขอร้องให้ข้าช่วย”
สุยหยิ่งก้มหน้า“ ใต้เท้าจ้าวพูดว่า หลังจากที่พระชายาเข้าไปในคุกแห่งความตายก็รับสารภาพผิดใต้เท้าจ้าวทันที บรรยายและละขั้นตอนอย่างละเอียด ไม่ได้มีป้ายสีมาถึงท่านหญิงรองแ