บทที่ 84 อ้อย

หลังจากคนเดินไปไกลแล้ว หลิวลี่เซี่ยถึงรู้ตัวว่ายังไม่ได้พูดขอบคุณเขาเลย

หลิวชิงซานยืนข้างๆ พูดอย่างหงุดหงิด "คนไปไกลแล้ว ยังจะมองอะไรอีก พูดตามตรง พี่ ชอบเขาใช่ไหม?"

หลิวลี่เซี่ยชายตามองเขา "พูดอะไรของเจ้า เด็กแค่นี้คิดอะไรทั้งวัน พี่อายุเท่าไหร่กัน สิบสองปี ยังเป็นดอกตูมอยู่เลย"

บทที่ 85 จับกบ

คิดได้แล้ว หลิวลี่เซี่ยมองเด็กๆ ที่จ้องเจ้าอย่างตาใส หยุดครู่หนึ่ง พูดด้วยน้ำเสียงปลอบเด็ก "เด็กๆ อันนี้ยังไม่สุก ตอนนี้กินไม่ได้นะ ถ้ากินจะปวดท้องนะ"

คนหนึ่งพูด "พี่โกหก พวกเรากินกันทุกคนทำไมไม่ปวดท้อง พี่อยากกินคนเดียวใช่ไหม?"

พอพูดจบ ที่เหลือก็จ้องหลิวลี่เซี่ยอย่างโกรธ กินคนเดี

บทที่ 86 ผู้ช่วยที่ดี

รับถุงมาแล้วอาสาเดินหน้าไป รวบรวมความกล้าพุ่งเข้าไปจับ......

แต่กบก็หนีไปได้

ส่วนหลิวชิงเหอนั้น ไม่รู้ว่าจับอย่างไร แต่เดินไปย่อตัวลงแล้วหยิบกบขึ้นมาอย่างง่ายดาย ราวกับหยิบก้อนหินขึ้นมา

ยื่นให้หลิวชิงซาน "พี่ครับ เอาใส่ถุงสิ"

หลิวชิงซานสูดจมูกแล้วเปิดถุงใส่กบลงไป

หลิวลี่