บทที่ 82 จับปลา

ต้นกล้าลงนาหมดแล้ว ตอนนี้ในไร่ก็ไม่มีงานอะไร ถั่วอะไรพวกนั้น ตอนนี้ปลูกไม่ได้จริงๆ อากาศร้อนขนาดนี้ คงงอกไม่ขึ้นด้วยซ้ำ

แล้วชาวบ้านหลิวหลายคนก็เริ่มส่งข่าวว่าจะสร้างบ้านใหม่

หลิวลี่เซี่ยเงยหน้ามองฟ้า อากาศร้อนขนาดนี้ยังต้องสร้างบ้านให้คนอื่น ช่างทรมานจริงๆ

ที่เสนอตอนนี้ ไม่รอจนห

บทที่ 83 เชื่อไม่ได้

หลิวลี่เซี่ยสูดหายใจ มองปลาพูด "ที่เจ้าบอกว่ามีปลาเยอะ หมายถึงพวกนี้เหรอ?"

หลิวชิงซานกำลังวางกระด้ง ได้ยินแล้วพยักหน้า "อืม ในนี้มีแบบนี้เยอะ"

หลิวลี่เซี่ย: "ปลาพวกนี้เจ้าก็จะเอากลับไปให้ไก่กินเหรอ?"

"ให้ไก่กินทำไม ก็พวกเรากินเองสิ"

"เจ้าคิดว่าแม่จะทำให้เหรอ?"

หลิวชิงซานช

บทที่ 84 อ้อย

หลังจากคนเดินไปไกลแล้ว หลิวลี่เซี่ยถึงรู้ตัวว่ายังไม่ได้พูดขอบคุณเขาเลย

หลิวชิงซานยืนข้างๆ พูดอย่างหงุดหงิด "คนไปไกลแล้ว ยังจะมองอะไรอีก พูดตามตรง พี่ ชอบเขาใช่ไหม?"

หลิวลี่เซี่ยชายตามองเขา "พูดอะไรของเจ้า เด็กแค่นี้คิดอะไรทั้งวัน พี่อายุเท่าไหร่กัน สิบสองปี ยังเป็นดอกตูมอยู่เลย"