บทที่ 60 ถ้ำ

"บนเขามีคนเยอะหรือ? คนในหมู่บ้านหนีออกมาหมดแล้วหรือ?"

"ไม่รู้สิ มีแค่ไม่กี่ครอบครัว ที่เหลือก็ไม่รู้ บางคนอาจจะยังไม่ได้ออกมา บางคนอาจจะไปยอดเขาอื่นแล้วมั้ง"

หลิวต้าจู้ถามอย่างสงสัย "แล้วทำไมเธอถึงอยู่ข้างหลังล่ะ?"

หลิวเหล่าเถียน "เฮ้อ ก็ข้าไม่ได้เอาข้าวมาไงล่ะ ทั้งครอบครัวอยู่บนเข

บทที่ 61 ทำให้สบายใจ

เมื่อหลิวต้าจู้และคนอื่นๆ กลับมา พวกเขาก็เห็นพื้นที่ของครอบครัวตนเองทันที ไม่มีอะไรพิเศษ เพียงแต่ในถ้ำที่มีหลายครอบครัวอาศัยอยู่ มีเพียงครอบครัวของพวกเขาที่ก่อไฟขึ้น เด็กๆ กำลังสร้างโครงไม้ ดูเหมือนจะทำเพิงขึ้นมา

คนที่กลับมาต่างมองไปทางนั้นด้วยความอิจฉา แล้วหันไปมองหลิวต้าจู้

บทที่ 62 บ้านหายไป

ยี่สิบถึงสามสิบครัวเรือนในถ้ำเดียวกันตั้งรกรากอยู่ในถ้ำแบบนี้

ทุกคนรอให้ฝนหยุด น้ำลด จะได้กลับบ้านไปจัดการบ้านเรือน

พวกเขาคิดว่าคงไม่ต้องรอนาน แต่ใครจะรู้ว่าพวกเขาจะไม่มีวันได้กลับไปอีกเลย

คืนนั้น ทุกคนหลับสนิท

กลางดึก มีเสียงดังสนั่นหวั่นไหวจากภายนอก เหมือนภูเขาถล่มแผ่นดินแยก