บทที่ 48 ไล่จับกระต่าย

โจวซื่อ: "ก็เพราะแบบนี้ไง ใครใช้ให้คุณพาเธอเข้าไปลึก แค่พาไปแถวๆ ที่คุ้นเคยก็พอแล้ว"

ผงกหัวไปทางหลิวลี่เซี่ย "ดูเธอสิ อยู่แต่ในบ้านทั้งวัน ไม่ได้ออกไปไหน ก็ไม่มีเพื่อนผู้หญิงที่สนิทด้วย คุณก็พาเธอเข้าป่าไปเดินเล่นบ้าง จะได้เปลี่ยนบรรยากาศ"

หลิวต้าจู้มองเข้าไปในบ้าน ไอ้ตัวแ

บทที่ 49 เจอคนเป็นๆ ในป่า

หลิวลี่เซี่ยพูดอย่างไม่ใส่ใจ "ทำไมต้องตื่นเต้นขนาดนั้น ก็แค่เอาหินเหล็กไฟมา มีอะไรหรือ?"

หลิวชิงซานพึมพำ "ข้าหมายถึงพี่คิดรอบคอบมากนะ"

หลิวต้าจู้ก็รู้สึกว่าลูกสาวเก่ง เห็นเธอใช้หินเหล็กไฟไม่ค่อยถนัด จึงรับมา ขีดสองสามที จนในที่สุดก็ติด

"หิมะตกทำให้เชื้อไฟพวกนี้เปียกหมด

บทที่ 50 เนื้อกระต่าย

กินข้าวต้มสองชามใหญ่กับผักดองหมดท้อง หมอแก่ก็มีเรี่ยวแรงขึ้น มองคนที่ล้อมอยู่ในห้อง เป็นคนคุ้นเคยเก่าแก่!

ยิ้มขอบคุณที่ช่วยชีวิต

หลิวต้าจู้ไม่เก่งเรื่องพูด ยิ้มเขินๆ เกาหัว "เฮ่อๆ หมอโจว อย่าเกรงใจเลย พวกเราต่างหากที่ต้องขอบคุณท่าน หาโอกาสตอบแทนบุญคุณไม่ได้สักที นี่ไงพอดีมีโ