บทที่ 473 ปล่อยวาง

หลิวต้าจู้เห็นทุกคนไม่เห็นด้วย จึงหัวเราะฮ่าๆ พูดว่า "ฉันแค่พูดเล่นๆ ถ้าพวกเจ้ามีคนที่เหมาะสมกว่า ฉันก็เหมือนน้องเฉิง สิบวันครึ่งเดือนไปตรวจบัญชีสักครั้งก็ได้"

เรื่องหาผู้จัดการก็ไม่ต้องรีบ รีบก็ไม่ได้

หลิวต้าจู้อยากดูของขวัญที่พวกเขาซื้อมาให้

"มา ดูของกินที่พวกเจ้าเอามาฝากหน

บทที่ 474 อีกหมู่บ้านหนึ่ง

หลิวชิงเหอพูด "ฉันก็แค่อยากช่วยพี่หน่อยไง ช่วยอย่างอื่นไม่ได้ ก็ได้แต่ช่วยออกความคิดเห็น

แต่พี่ เราควรหาเวลาไปดูพื้นที่ด้วยตัวเองจะดีกว่า ดูด้วยว่าคนแถวนั้นเป็นมิตรหรือเปล่า"

หลิวต้าจู้พยักหน้าติดๆ กัน "ถูกๆๆ เรื่องนี้ ทำการค้านี่ สำคัญที่สุดคือการติดต่อกับคน

เราต้องไปด

บทที่ 475 วิธีใช้ไม่ได้ผล

หลิวต้าจู้ยิ้มโบกมือพูด "ท่านเข้าใจผิดแล้ว วันนี้พวกเรามา เพราะมีการค้าจะทำกับพวกท่าน"

พอเขาพูดแบบนี้ ผู้ใหญ่บ้านก็ระแวงมากขึ้น "การค้า? พวกเรามีอะไรจะค้าขายกับพวกท่านได้?"

หลิวต้าจู้ยิ้มพูด "อ๋อ เป็นอย่างนี้ พวกเราจะเปิดร้านในเมืองอานเฉิง เป็นร้านขายไก่ย่าง

หมู่บ้านของ