บทที่ 46 หิมะแรกของฤดูหนาว

เช้าวันรุ่งขึ้น หลิวลี่เซี่ยตื่นขึ้นมาเพราะแสงสว่าง ลืมตาขึ้นมาก็พบว่าฟ้าสว่างแล้ว สว่างขนาดนี้ คงจะพระอาทิตย์ขึ้นแล้ว ไม่รู้ว่าเป็นเวลาเท่าไหร่แล้ว

แค่ขยับตัวนิดเดียว อากาศเย็นก็แทรกเข้ามาในผ้าห่ม หลิวลี่เซี่ยสูดลมหายใจด้วยความหนาว ทำไมมันหนาวขนาดนี้ ข้างนอกสว่างขนาดนี

บทที่ 47 เข้าป่าล่าสัตว์?

โจวซื่อคิดไปคิดมาก็รู้สึกตื่นเต้น ถ้ามีบ้านหินอยู่ ใครจะอยากอยู่บ้านแบบนี้อีก?

ฤดูหนาวอยู่ข้างใน ลมพัดเข้ามาวูบๆ ฤดูร้อนความร้อนก็ระบายออกไม่ได้ ทรมานจริงๆ

หลิวลี่เซี่ยเห็นแม่เงียบไป ส่วนสายตาอีกหลายคู่ก็จ้องมองเธออยู่ เธอยกคิ้ว นี่รอให้เธอพูดหรือ? ดูเหมือนความปรารถนาที่

บทที่ 48 ไล่จับกระต่าย

โจวซื่อ: "ก็เพราะแบบนี้ไง ใครใช้ให้คุณพาเธอเข้าไปลึก แค่พาไปแถวๆ ที่คุ้นเคยก็พอแล้ว"

ผงกหัวไปทางหลิวลี่เซี่ย "ดูเธอสิ อยู่แต่ในบ้านทั้งวัน ไม่ได้ออกไปไหน ก็ไม่มีเพื่อนผู้หญิงที่สนิทด้วย คุณก็พาเธอเข้าป่าไปเดินเล่นบ้าง จะได้เปลี่ยนบรรยากาศ"

หลิวต้าจู้มองเข้าไปในบ้าน ไอ้ตัวแ