บทที่ 454

เป็นที่พึ่ง

หลิวลี่เซี่ยขำ "แม่ ชิงซานกับชิงเหอไม่ได้บอกหรือว่าไก่รมควันรสชาติดี สองปีนี้พวกเขากินของดีๆ ไม่น้อย แสดงว่าอร่อยจริง แค่อร่อย ของพวกนี้ก็ไม่ต้องกังวลเรื่องขาย

ช่วงนี้ทุกคนมีเงินกันแล้ว อีกอย่างถึงตอนนี้ขายไม่ออก แต่ไก่รมควันเก็บได้นะ ค่อยๆ ขายไปก็ต้องขายออก

ถ้าคิดในแง่ร้าย

บทที่ 455

ไม่อยู่บ้าน

"ตอนนั้นเขาอยู่กับเรานะ ดูร้านปิงเฟิ่นของเราเปิดมาตั้งแต่แรก ยังไงก็มีประสบการณ์บ้าง

แค่เสียงดังของเขา แล้วยังตะโกนเป็นด้วย ไม่พูดถึงตัวหนึ่ง ครึ่งตัวก็ต้องขายได้สิ"

หลิวต้าจู้หัวเราะฮ่าๆ ข้าวในปากเกือบพ่นออกมา "พวกเธอพูดถูก วันนี้พึ่งเสี่ยวเฟยจริงๆ พ่อค้าในถนนนั้น

เขามีเ

บทที่ 456

ผลไม้มาส่งแล้ว

ไก่ต้มและไก่ย่างเหมาะที่จะกินในช่วงฤดูหนาว ฤดูที่ขายดีกำลังจะมาถึงแล้ว

อำเภอข้างๆ ดูเหมือนจะรวยกว่าอำเภอของพวกเขา มีคนรวยมากกว่า ตอนนี้ร้านที่นี่ก็มีลูกค้าจากอำเภอข้างๆ แวะมาใช้บริการเป็นระยะ

ถ้าตอนนี้สามารถขยายร้านไปที่นั่นได้ ธุรกิจก็คงจะไปได้ดี ไม่รู้ว่าเขาจะกลับมาเ