บทที่ 449 มอบงานให้

หลิวชิงเหอพูด "พี่ ที่ดินเยอะขนาดนี้ครอบครัวเราคงทำไม่ไหว ปีหน้าต้องจ้างคนงานชั่วคราวใช่ไหม?"

หลิวลี่เซี่ยพยักหน้า "จริงๆแล้วข้าคิดว่าถ้ามีคนงานประจำจะดีกว่า คนงานชั่วคราวทำงานไม่นาน ที่นาต้องมีคนคอยดูแล พ่อจะอยู่เฝ้าที่นาทั้งวันคงไม่ได้"

หลิวต้าจู้แสดงความเห็น "เฝ้าที่นาก็ไม

บทที่ 450 อาหารป่าอันแสนอร่อย

พอได้ยินถึงตรงนี้ หลิวลี่เซี่ยอดมองหลิวชิงซานด้วยสายตาใหม่ไม่ได้ เด็กคนนี้เก่งขึ้นเรื่อยๆ จึงยิ้มพูดว่า:

"พ่อ ชิงซานพูดมีเหตุผล ต่อไปงานในนาพ่อไม่ต้องลงมือเอง แค่ดูแลคนก็พอ นี่ก็ง่ายมาก คนงานทำงานดีไม่ดี พ่อที่ทำนามาตั้งหลายปีรู้ดีที่สุด ด้านนี้หนูสู้พ่อไม่ได้หรอก"

ห

บทที่ 451 ภูเขาในที่ดิน

หลิวต้าจู้พูดว่า: "เฮ้อ เขาคงขี้เกียจลงแรงขนาดนั้น ที่บ้านเขามีต้นผลไม้เยอะแยะ ได้ยินว่ามีสวนผลไม้เป็นของตัวเอง

บนภูเขานี้มีหินเยอะ ปลูกต้นไม้ได้ไม่กี่ต้น อีกอย่างจะพยายามพัฒนาก็ลำบาก"

หลิวชิงซานพูดอย่างดีใจว่า: "ยังไม่ได้พัฒนาสินะ ถ้าพัฒนาแล้ว ภูเขาลูกนี้คงไม่ได้ราคาแค่น