บทที่ 431 ผลไม้ที่คิดถึง

เห็นเขาไม่ค่อยพอใจ หลิวลี่เซี่ยขมวดคิ้ว จริงๆ แล้วเธอก็เป็นแค่มือสมัครเล่น ก่อนจะก้าวเข้าสู่สังคมไม่เคยมีใครสอนเรื่องพวกนี้

ทำให้เธอต้องพบกับอุปสรรคในการทำงานหลายครั้ง สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นบทเรียนที่เธอค่อยๆ เรียนรู้ด้วยตัวเองหลังจากผ่านความล้มเหลวมานับครั้งไม่ถ้วน

นึกถึงต

บทที่ 432 เป็นเด็กสาวที่ดี

เวลาผ่านไปหลายปี ได้กินของพวกนี้อีกครั้ง ซ้ำยังเป็นของที่คนอื่นส่งมาให้ ปกติไม่มีโอกาสได้กิน จึงรู้สึกทะนุถนอมมาก

หลังอาหาร หลิวลี่เซี่ยนั่งดูดาวในลานบ้าน ไม่นานหลิวชิงซานกับหลิวชิงเหอก็ขนเก้าอี้ออกมา นั่งขนาบข้างเธอคนละด้าน

พี่น้องทั้งสามนั่งเรียงกัน เงยหน้ามองดาวบนท้อ

บทที่ 433 กลิ่นหอมดึงดูดผู้คน

ชินหวยหยวนกินอีกชิ้น เช็ดปาก เงยหน้าพูดอย่างทึ่ง:

"ไม่รู้เด็กคนนี้ได้พรสวรรค์มาจากไหน ทุกอย่างที่ทำออกมาล้วนเป็นสิ่งที่คนอื่นไม่มี แม้แต่ทำไก่รสชาติใหม่ก็อร่อยขนาดนี้"

"รสชาติใหม่มีอะไรแปลก พ่อครัวในบ้านเราก็คิดเมนูใหม่ออกมาเรื่อยๆ วันนี้ก็มีเมนูใหม่ ไม่เห็นแปลกอะไร"