บทที่ 306 ขายปิงเฟิ่นแล้ว

คุณตาโจวพูดอย่างตื่นเต้น: "ข้ามีชีวิตมาตั้งนาน ไม่เคยได้กินของแบบนี้มาก่อนเลย เย็นๆ หวานๆ แช่เย็นด้วยน้ำบ่อ พอกินคำเดียวความร้อนก็หายไปเลย"

คุณยายโจวหรี่ตาอย่างมีความสุข ค่อยๆ ชิมทีละคำ ไม่พูดอะไร แต่ทั้งร่างแสดงออกถึงความสบายใจ

โจวเสี่ยวอวี่มองดูในชาม "ผลไม้แห้ง ผลฮอว์

บทที่ 307 มาแล้ว

"กินปิงเฟิ่นชามเดียว เหงื่อหยุดไหลทันที ความร้อนหายไปทันที สดชื่นเหลือเกิน!"

......

หลิวลี่เซี่ยหันไปมอง เห็นคนแก่ทั้งสองก็เริ่มตะโกนด้วย

รีบเร่งมือทำงานเร็วขึ้น ชามกับช้อนที่เอามาจากบ้านต้องล้างใหม่หมด ยังเตรียมไม่เสร็จเลย ก็มีคนมาที่ร้านแล้ว ส่วนใหญ่เป็นพ่อค้าแม่ค้าแถวนั้น

ส่ว

บทที่ 308 ไปกินร้านอาหารหรือ?

สองคนไม่สนใจว่าไม่มีที่นั่ง ถือชามแล้วซดเสียงดัง กินปิงเฟิ่นคำใหญ่เข้าปากลงท้อง ตาเบิกกว้าง

อุทานว่า: "อร่อยๆ อ๋า สบายจัง"

สองคนซดเสียงดังกินหมดชามอย่างรวดเร็ว ยังไม่หนำใจ สั่งอีกชาม

ครั้งนี้ได้เงินแปดสิบเหรียญ

ทำเอาหลิวต้าจู้ที่อยู่ข้างๆ ตะลึง

แปดสิบเหรียญเชียวน