บทที่ 301 เคี่ยวน้ำตาล

หลิวลี่เซี่ยมองดูแล้วพบว่าเป็นเช่นนั้นจริงๆ จึงรีบชม "ชิงเหอ หัวสมองเจ้าฉลาดขึ้นเรื่อยๆ นะ ทำไมพี่ถึงคิดไม่ถึงนะ"

คิดแต่จะทำตามที่เคยเห็นมาทั้งหมด แต่จริงๆ แล้วถ้าต้องการประหยัดเงิน การใช้อ่างก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้

โจวซื่อยิ้มพลางพูดว่า "อ่างหินก็ดีนะ อ่างหินไม่พัง ใ

บทที่ 302 เคี่ยวเสร็จแล้ว

หลิวชิงซานขมวดคิ้วพูดว่า "พวกเราใช้ลำอ้อยตั้งมากมาย คั้นน้ำออกมาก็เยอะ ตั้งหม้อใหญ่ ไม่นึกว่าเคี่ยวจนสุดท้ายจะเหลือแค่นิดเดียวที่ก้นหม้อ สิ้นเปลืองลำอ้อยจริงๆ!"

หลิวชิงเหอพยักหน้า "ใช่ ถ้าจะขายน้ำตาลนี้ต้องขายกี่เฉียนต่อจินนะ?"

หลิวชิงซาน "นั่นสิ ขายแพงคนทั่วไปก็ซื้อไม่

บทที่ 303 สำเร็จแล้ว

หลิวลี่เซี่ยเลียริมฝีปาก น้ำตาลแดงทำมือนี่ต่างจากน้ำตาลแดงอุตสาหกรรมที่ขายข้างนอกจริงๆ คนละระดับกันเลย

เห็นสองคนน้องชายชะเง้อมองน้ำตาลแดงที่เหลือบนโต๊ะ จึงยิ้มพูดว่า "พอแล้ว ไปเรียกคนมาเถอะ วันนี้พวกนี้เราเอาไว้กินเป็นลูกอมกันเองแล้วกัน"

สองคนรีบหันหัวกลับมาทันที

หลิวชิงซาน