บทที่ 300 เครื่องบดหิน

หลิวชิงเหอกลอกตา เรื่องที่เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว เขยเข้าบ้านจะหาคนดีๆ ได้ที่ไหน พี่สาวเขาเก่งขนาดนี้ ยังอ่านออกเขียนได้ เป็นที่หนึ่งในสิบแปดหมู่บ้าน คนที่จะแต่งงานด้วยต้องเก่งมากๆ ถึงจะได้

หลิวต้าจู้พยักหน้า ใช่เลย

โจวซื่อมองเขาอย่างอันตราย

หลิวต้าจู้......

โจวซื่อมองทุกคน

บทที่ 301 เคี่ยวน้ำตาล

หลิวลี่เซี่ยมองดูแล้วพบว่าเป็นเช่นนั้นจริงๆ จึงรีบชม "ชิงเหอ หัวสมองเจ้าฉลาดขึ้นเรื่อยๆ นะ ทำไมพี่ถึงคิดไม่ถึงนะ"

คิดแต่จะทำตามที่เคยเห็นมาทั้งหมด แต่จริงๆ แล้วถ้าต้องการประหยัดเงิน การใช้อ่างก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้

โจวซื่อยิ้มพลางพูดว่า "อ่างหินก็ดีนะ อ่างหินไม่พัง ใ

บทที่ 302 เคี่ยวเสร็จแล้ว

หลิวชิงซานขมวดคิ้วพูดว่า "พวกเราใช้ลำอ้อยตั้งมากมาย คั้นน้ำออกมาก็เยอะ ตั้งหม้อใหญ่ ไม่นึกว่าเคี่ยวจนสุดท้ายจะเหลือแค่นิดเดียวที่ก้นหม้อ สิ้นเปลืองลำอ้อยจริงๆ!"

หลิวชิงเหอพยักหน้า "ใช่ ถ้าจะขายน้ำตาลนี้ต้องขายกี่เฉียนต่อจินนะ?"

หลิวชิงซาน "นั่นสิ ขายแพงคนทั่วไปก็ซื้อไม่