บทที่ 276 จ่ายภาษี

หลิวชิงซานได้ยินแล้วไม่พอใจ "ใครกันที่นั่งรอข้าวรอน้ำ ตอนนี้ข้าก็ทำอาหารเป็นแล้ว งานในไร่ก็ไม่ได้ทำน้อยนะ

กลับบ้านมาก็กวาดลานบ้าน ทำความสะอาดคอกวัว เล้าไก่ ให้อาหารไก่เลี้ยงเป็ด ทำอาหาร ไม่ได้ขาดอะไรสักอย่าง

ข้าอยากลองดูว่าการนั่งรอข้าวรอน้ำมันเป็นยังไง แต่ข้าจะได้มีโอกาสแบบนั้น

บทที่ 277 ห้ามเดินเพ่นพ่าน

ครึ่งวันแล้วยังไม่ขยับ หลิวลี่เซี่ยรู้สึกเบื่อ จึงบอกหลิวต้าจู้ "พ่อ พ่อเฝ้าตรงนี้นะ หนูจะไปซื้อซาลาเปาสักสองลูก"

หลิวต้าจู้รู้สึกไม่สบายใจ "ไม่ต้องไปๆ พ่อไปซื้อเอง เธออยู่ตรงนี้เฝ้าของ รอบๆ นี้มีแต่คนในหมู่บ้าน ไม่ต้องกลัว เอาซาลาเปาหมูใช่ไหม พ่อไปซื้อให้"

เมื่อคืนแม่

บทที่ 278 ยังไม่มา

หลิวลี่เซี่ยเห็นสีหน้าตื่นเต้นของพ่อ ก็พลอยยิ้มตามไปด้วย ระหว่างทางออก เห็นแถวจ่ายข้าวยังยาวเหยียด

หลิวลี่เซี่ยถามอย่างสงสัย "พ่อ ดูสิยังมีคนไม่ได้จ่ายอีกเยอะ ดูท่าวันนี้คงจ่ายไม่หมด แล้วพวกเขาจะทำยังไง"

ชี้ไปที่คนในแถว

หลิวต้าจู้ถอนหายใจพูด "จะทำยังไงได้ ก็ต้องรอ รอจนพรุ่งนี้