บทที่ 275 ส่งลงไป

พูดแบบนั้นก็ไม่ผิด แต่ว่า...

"เรื่องนี้ใหญ่เกินไป เกี่ยวพันกว้างเกินไป ถ้าพวกเจ้าทำเล็กๆ ก็ยังดี แต่ถ้าทำใหญ่ จะต้องดึงดูดความสนใจจากคนที่มีเจตนา ตอนนั้นจะยุ่งยาก"

พอได้ยินว่ามีเรื่องยุ่งยาก หลิวต้าจู้กับโจวซื่อก็ไม่สงบแล้ว ไม่เข้าใจว่าแค่ปลูกอ้อย จะมีเรื่องยุ่งยากอะไรได้?

"โอ

บทที่ 276 จ่ายภาษี

หลิวชิงซานได้ยินแล้วไม่พอใจ "ใครกันที่นั่งรอข้าวรอน้ำ ตอนนี้ข้าก็ทำอาหารเป็นแล้ว งานในไร่ก็ไม่ได้ทำน้อยนะ

กลับบ้านมาก็กวาดลานบ้าน ทำความสะอาดคอกวัว เล้าไก่ ให้อาหารไก่เลี้ยงเป็ด ทำอาหาร ไม่ได้ขาดอะไรสักอย่าง

ข้าอยากลองดูว่าการนั่งรอข้าวรอน้ำมันเป็นยังไง แต่ข้าจะได้มีโอกาสแบบนั้น

บทที่ 277 ห้ามเดินเพ่นพ่าน

ครึ่งวันแล้วยังไม่ขยับ หลิวลี่เซี่ยรู้สึกเบื่อ จึงบอกหลิวต้าจู้ "พ่อ พ่อเฝ้าตรงนี้นะ หนูจะไปซื้อซาลาเปาสักสองลูก"

หลิวต้าจู้รู้สึกไม่สบายใจ "ไม่ต้องไปๆ พ่อไปซื้อเอง เธออยู่ตรงนี้เฝ้าของ รอบๆ นี้มีแต่คนในหมู่บ้าน ไม่ต้องกลัว เอาซาลาเปาหมูใช่ไหม พ่อไปซื้อให้"

เมื่อคืนแม่