บทที่ 265 ทำปิงเฟิ่น

ดีใจจนทำอะไรไม่ถูก พูดกับหลิวต้าจู้และโจวซื่อที่ทำหน้างงว่า "พ่อ แม่ หนูจำได้ว่าที่บ้านยังมีเมล็ดปิงเฟิ่นเหลืออยู่ใช่ไหม พอของพวกนี้พร้อม หนูจะทำปิงเฟิ่นให้กิน"

ได้ยินเธอพูดถึงปิงเฟิ่นมาตลอด ตั้งแต่อยู่หมู่บ้านหลิวแล้ว แต่ยังไม่เคยเห็นเงาด้วยซ้ำ ตอนนี้จะได้ทำสักที สองคนตื่นเต

บทที่ 266 ทำอะไรก็เป็น

หลิวลี่เซี่ยตักถั่วลิสงที่คั่วเสร็จออกจากกระทะ บดให้แตก เป่าเปลือกออก วางไว้ข้างๆ เตรียมใช้

"ทำอาหารก่อน กินข้าวเสร็จแค่เคี่ยวน้ำตาลก็พอ"

ตอนที่หลิวต้าจู้กับโจวซื่อกลับมา อาหารเย็นก็ทำเสร็จแล้ว

หลังจากครอบครัวกินข้าวเย็นเสร็จ หลิวลี่เซี่ยก็หมกตัวในครัวอีก ไม่ให้ใครช่วย

ไม่

บทที่ 267 ขับเกวียนเป็นแล้ว

หลิวชิงซานกับหลิวชิงเหอเห็นด้วยกับคำพูดของพ่อ อยู่มาสองหมู่บ้าน ไม่เคยเห็นพี่สาวบ้านไหนเก่งเหมือนพี่สาวของพวกเขา

หลิวลี่เซี่ยไม่สะทือน มีแต่เธอที่รู้ว่าตัวเองมีดีแค่ไหน พวกนี้ในยุคปัจจุบันใครๆ ก็ทำได้ เธอแค่อาศัยประสบการณ์ที่มีมาก นอกนั้นไม่กล้ารับอะไรทั้งนั้น

มองลูกก