บทที่ 264 พุทรจีน

หลิวลี่เซี่ยไม่ได้อธิบายอะไร

สองพ่อลูกเข้าร้านผลไม้แห้ง ในร้านมีคนค่อนข้างเยอะ ดูท่าธุรกิจคงดี

ไม่มีเด็กรับแขกคนไหนเข้ามาต้อนรับพวกเขา

หลิวลี่เซี่ยพอใจที่ได้ดูของอย่างสงบ

แม้จะเป็นร้านผลไม้แห้ง แต่ชนิดของผลไม้แห้งก็ไม่ได้มีมากนัก

ของที่พบบ่อยที่สุดคือถั่วลิสงกับเมล็ดแตง สองอย่างน

บทที่ 265 ทำปิงเฟิ่น

ดีใจจนทำอะไรไม่ถูก พูดกับหลิวต้าจู้และโจวซื่อที่ทำหน้างงว่า "พ่อ แม่ หนูจำได้ว่าที่บ้านยังมีเมล็ดปิงเฟิ่นเหลืออยู่ใช่ไหม พอของพวกนี้พร้อม หนูจะทำปิงเฟิ่นให้กิน"

ได้ยินเธอพูดถึงปิงเฟิ่นมาตลอด ตั้งแต่อยู่หมู่บ้านหลิวแล้ว แต่ยังไม่เคยเห็นเงาด้วยซ้ำ ตอนนี้จะได้ทำสักที สองคนตื่นเต

บทที่ 266 ทำอะไรก็เป็น

หลิวลี่เซี่ยตักถั่วลิสงที่คั่วเสร็จออกจากกระทะ บดให้แตก เป่าเปลือกออก วางไว้ข้างๆ เตรียมใช้

"ทำอาหารก่อน กินข้าวเสร็จแค่เคี่ยวน้ำตาลก็พอ"

ตอนที่หลิวต้าจู้กับโจวซื่อกลับมา อาหารเย็นก็ทำเสร็จแล้ว

หลังจากครอบครัวกินข้าวเย็นเสร็จ หลิวลี่เซี่ยก็หมกตัวในครัวอีก ไม่ให้ใครช่วย

ไม่