บทที่ 244 ไม่มีกับข้าวกิน

หลิวลี่เซี่ยดีใจจนอยากจะกอดสองคนน้องให้แน่น ทำไมถึงได้น่ารักขนาดนี้ เก็บหอยทากน้ำยังรู้จักเลือกเก็บแต่ตัวที่สะอาด

ยกตะกร้าเขย่าดู ข้างในก็สะอาด ไม่ต้องล้างอะไรมาก จึงชมพวกเขา "อืม พวกเธอครั้งนี้เก่งมาก รู้จักเก็บแต่ตัวที่สะอาด ช่วยประหยัดเวลาฉันไปตั้งเยอะ"

เทหอยทากน้ำทั

บทที่ 245 งูน้ำ

"อ๊าๆๆ กุ้งเล็กๆ เต็มไปหมด ข้างในยังมีปลาตัวเล็กด้วย พี่ พี่ ดูสิ เยอะจัง!"

หลิวลี่เซี่ยหันไปมอง เห็นหลิวชิงซานถือกระด้ง ยืนในน้ำพร้อมใบหน้าที่ยิ้มโง่ๆ จึงยิ้มพูดว่า "งั้นรีบมานี่ รีบเอามาใส่ถังนี้ไว้ เดี๋ยวตายหมด"

หลิวชิงซานยิ้มกว้างเดินมา

อีกด้านหนึ่ง หลิวชิงเหอก็ถือตะกร้าเล็ก

บทที่ 246 เข้าใจผิด

หลิวต้าจู้วิ่งรี่เข้ามาอย่างรีบร้อน เงยคอมองลงไปในน้ำ ส่วนหลิวชิงเหอถูกทิ้งไว้ข้างหลังไกล ยังไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน

หลิวลี่เซี่ยชี้ไปข้างหน้าอย่างตื่นเต้น "นั่นไง เห็นไหมพ่อ อันที่สีดำ เหลือแค่หางนิดเดียว เห็นไหม นั่นแหละงูน้ำ รีบไปเร็ว ไม่งั้นเดี๋ยวมันหนี"

หลิวชิงซานทำหน้าเศร้า