บทที่ 243 พวกเรากิน

หลิวชิงเหอพูด "แม่ นี่ไม่ใช่ให้ไก่กิน เป็นของให้พวกเรากินต่างหาก"

หลิวลี่เซี่ย......

จะพูดแบบนี้ได้ยังไง

ทุกคนตกใจ

มองดูหอยทากน้ำสกปรกในตะกร้า พูดอย่างไม่อยากเชื่อ "นี่ให้พวกเรากินเหรอ? จะกินยังไงล่ะ สกปรกเหม็นขนาดนี้"

"ใช่แล้ว"

โจวซื่อยิ้มเขินๆ จ้องลูกชายโง่สองคนของตัวเอง

บทที่ 244 ไม่มีกับข้าวกิน

หลิวลี่เซี่ยดีใจจนอยากจะกอดสองคนน้องให้แน่น ทำไมถึงได้น่ารักขนาดนี้ เก็บหอยทากน้ำยังรู้จักเลือกเก็บแต่ตัวที่สะอาด

ยกตะกร้าเขย่าดู ข้างในก็สะอาด ไม่ต้องล้างอะไรมาก จึงชมพวกเขา "อืม พวกเธอครั้งนี้เก่งมาก รู้จักเก็บแต่ตัวที่สะอาด ช่วยประหยัดเวลาฉันไปตั้งเยอะ"

เทหอยทากน้ำทั

บทที่ 245 งูน้ำ

"อ๊าๆๆ กุ้งเล็กๆ เต็มไปหมด ข้างในยังมีปลาตัวเล็กด้วย พี่ พี่ ดูสิ เยอะจัง!"

หลิวลี่เซี่ยหันไปมอง เห็นหลิวชิงซานถือกระด้ง ยืนในน้ำพร้อมใบหน้าที่ยิ้มโง่ๆ จึงยิ้มพูดว่า "งั้นรีบมานี่ รีบเอามาใส่ถังนี้ไว้ เดี๋ยวตายหมด"

หลิวชิงซานยิ้มกว้างเดินมา

อีกด้านหนึ่ง หลิวชิงเหอก็ถือตะกร้าเล็ก