บทที่ 237 มาเยือนถึงบ้าน

สุดท้ายแล้วพืชผลในนาก็สำคัญที่สุด

มีคนทนไม่ไหว จึงมาหาถึงบ้าน

วันนั้น หลิวลี่เซี่ยพาน้องชายสองคนแบกจอบ ท่องบทเรียนพลางเดินเข้าบ้าน

ก็เห็นคนยืนอยู่ในลานบ้านหลายคน

ทั้งสามคนชะงัก รอยยิ้มที่มุมปากหายวับไป

หลิวชิงซานขมวดคิ้ว "พวกนี้มาทำไม? บ้านเรามีอะไรที่พวกเขาไม่พอใจอีกล่ะ

บทที่ 238 มีความจริงใจหรือไม่

มองดูทุกคนแล้วพูดเรียบๆ ว่า "ตอนนี้คนมาขอให้ช่วย กลับวางท่าใหญ่กว่าคนที่ถูกขอเสียอีก พวกเราไม่ยื่นให้ถึงมือก็เป็นความผิดของเรา ยังต้องอ้อนวอนให้เขารับ ไม่รู้ว่าครอบครัวเราปิดประตูอยู่กับบ้านนานเกินไปหรือเปล่า ถึงตามธรรมเนียมใหม่นี้ไม่ทัน"

หลิวชิงซานพูด "เดี๋ยวนี้ไม่ม

บทที่ 239 ได้เนื้อมาแล้ว

หลิวต้าจู้ได้ยินก็พูดว่า "อุ่นอะไรกัน ไม่ต้องอุ่นหรอก ทุกคนหิวแล้ว กินแบบนี้แหละ"

"จะได้ยังไง กับข้าวเย็นแล้วไม่อร่อยนะ รอหน่อย อุ่นก็ไม่นานหรอก..."

หลิวลี่เซี่ยฟังพ่อกับแม่คุยกัน พาน้องสองคนใช้อ่างไม้ตักน้ำล้างมือ

หลิวชิงซานล้างมือพลางถาม "พี่ จะสอนวิธีทำปุ๋ยหมักให้พวก