บทที่ 234 ขายหมดแล้ว

หลิวลี่เซี่ยพึมพำ: "จะมีเมล็ดพริกกลับมาเมื่อไหร่นะ ไม่มีพริกรสชาติก็ขาดไปเยอะเลย"

โจวซื่อฟังไม่ชัด "อะไรนะ เมล็ดอะไร"

หลิวลี่เซี่ยรีบพูด: "ไม่มีอะไร ข้าแค่บอกว่าถ้าได้เมล็ดพันธุ์อื่นๆ กลับมาก็ดี"

โจวซื่อขำ "ไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก แค่นี้พ่อเธอก็ถามทุกวันแล้ว เด็กในร้านขายธัญพืช

บทที่ 235 งานเสริม

หลิวต้าจู้โบกมือ "แต่ต่อไปมันก็จะงอกใหม่ไม่ใช่เหรอ ต้องงอกอีกหลายรอบเลยนะ"

แม้แต่โจวซื่อก็พูด: "พอต่อไปงอกขึ้นมาใหม่ คนขายผักกูดในตลาดก็จะเยอะขึ้น ตอนนั้นก็จะไม่มีค่าขนาดนั้นแล้ว"

หลิวลี่เซี่ยพยักหน้ารัวๆ "ใช่ไงพ่อ คนอื่นก็ไม่ได้โง่ จะปล่อยโอกาสทำเงินดีๆ แบบนี้ไปเหรอ พวกเราอย่

บทที่ 236 เริ่มต้นแล้ว

หลิวลี่เซี่ยคิดครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "งั้นเอาไปแค่เข่งเดียวก็พอ เข่งเดียวก็ไม่มากอะไร ขายหมดเร็วๆ ดีกว่า จะได้ไม่ต้องลดราคาตามคนอื่นตอนขายไม่ออก"

พูดจบก็ยิ้มพลางพูดว่า "พ่อ มานี่ มาช่วยนับเงินที่เราได้วันนี้กัน"

หลิวต้าจู้ยิ้มแล้วล้วงเงินออกมาให้แม่ลูกนับ ส่วนตัวเองขนของเสร็