บทที่ 227 เพิ่มที่ดินมาอีกสี่ไร่ในคราวเดียว

ผู้ใหญ่แม้แต่ความคิดถึงก็ต้องกลั้นเอาไว้!

สะบัดหัว เจ้าสิที่ควรจะคิดถึงมากกว่า ในโลกนี้แม้แต่หลุมศพก็หาไม่เจอ เหมือนวิญญาณที่ล่องลอยอยู่

"พี่! พี่! พวกเรากลับมาแล้ว!"

"พ่อ แม่ พวกเรากลับมาแล้ว!"

เสียงคุ้นหูดังมาแต่ไกล

หลิวชิงซานกับหลิวชิงเหอกลับมาแล

บทที่ 228 มีแต่เต้าหู้และก็เต้าหู้

หลิวลี่เซี่ยมองดูที่ดิน 4 ไร่ที่โล่งเตียน นึกถึงอีกไม่นานในที่ดินผืนนี้จะมียอดอ่อนๆ สีเขียวงอกขึ้นมา แล้วค่อยๆ เติบโต ออกดอกออกผล พอถึงฤดูใบไม้ร่วงก็จะได้เก็บเกี่ยวผลปิงเฟิ่นมากมาย

มีที่ดิน 4 ไร่ปลูกผลไม้ ปีนี้พอถึงฤดูใบไม้ร่วงก็ไม่ต้องไปเก็บตามภูเขาอีกแล้ว

ทำง

บทที่ 229 ผักกูด

หลิวลี่เซี่ยกินอาหารที่กินทุกวันในช่วงนี้ ขมวดคิ้วพูดว่า "แม่ วันนี้ไม่มีอะไรทำ หนูจะออกไปหาผักป่านะ"

โจวซื่อพยักหน้าทันทีโดยไม่ต้องคิด "ได้ เจ้าไปเถอะ ตอนนี้ในทุ่งนาก็ไม่มีอะไรทำแล้ว บ่ายนี้ข้าว่างจะจัดการทำความสะอาดในบ้านกับรอบๆ บ้าน

ฤดูใบไม้ผลิมาแล้ว หญ้าพวกนี้ก็เหมือนหน่อไม้