บทที่ 175 อะไรก็ทำยำเย็นได้

หลิวต้าจู้ถอนหายใจพูด: "เฮ้อ ใช่สิ ทุกคนดูจะรักใคร่นายอำเภอเป็นพิเศษ พูดแต่คำชมนายอำเภอ"

หลิวลี่เซี่ยคิดนิดหน่อยก็เข้าใจ คงเป็นเพราะปีนี้นายอำเภอยกเว้นภาษีให้ทุกคน ถึงได้รับการสนับสนุนจากทุกคนขนาดนี้

หลิวชิงซานพูดอย่างดีใจ: "พ่อ งั้นวันนี้ถั่วสิบห้าจินขายหมดแล้ว คืนนี

บทที่ 176 แผ่นแป้งกากถั่ว

หลิวต้าจู้: "ก็ยังมีผักป่าอยู่นี่ พวกเราไม่ควรกินแต่กากถั่วนะ?"

หลิวชิงซานและหลิวชิงเหอพยักหน้า ใช่แล้ว ถึงแม้จะทำเต้าหู้มานานขนาดนี้ แต่กากถั่วก็ยังไม่เคยกินเลยสักครั้ง

แต่คิดว่าคงไม่อร่อย ส่วนที่อร่อยที่สุดก็ทำเป็นเต้าหู้ไปหมดแล้ว เหลือแต่กาก ต้องไม่อร่อยแน่ๆ ไม่อยากก

บทที่ 177 เก็บเงินได้หรือ?

"ต้องตื่นแน่นอน เฮ้อ กินแผ่นแป้งดื่มเต้าหู้น้ำ ช่างสบายจริงๆ แต่ก่อนมีกากถั่วตั้งเยอะ ทำไมไม่ทำเป็นแผ่นแป้งกินนะ ดันเอาไปเก็บในโถใหญ่ ข้าว่าทำเป็นแผ่นแป้งอร่อยกว่าอีก"

หลิวลี่เซี่ยพูด: "นั่นเก็บไว้ทำกับข้าว เอาไว้ปีหน้าตอนไม่มีผักกิน จะได้เอาออกมากิน เหมือนผักดอง"

โจวซ