บทที่ 174 กลับมาเร็วอีกแล้ว

ป้าอ้วนส่ายหน้า ไม่เข้าใจการกระทำของพวกเขาเลย

ในความคิดของเธอ ดอกไม้มีหนามบนภูเขามีอยู่ทั่วไป อยากดูดอกไม้ก็รอให้บาน ออกไปข้างนอกก็เห็น จำเป็นต้องปลูกที่บ้านเยอะขนาดนี้ด้วยเหรอ?

ไม่ได้กินไม่ได้ดื่ม ปลูกเยอะขนาดนี้ เดี๋ยวก็มีแมลง มีผึ้งอะไรมา ยังต้องกวาดลานบ้านอีก

มีเวลา

บทที่ 175 อะไรก็ทำยำเย็นได้

หลิวต้าจู้ถอนหายใจพูด: "เฮ้อ ใช่สิ ทุกคนดูจะรักใคร่นายอำเภอเป็นพิเศษ พูดแต่คำชมนายอำเภอ"

หลิวลี่เซี่ยคิดนิดหน่อยก็เข้าใจ คงเป็นเพราะปีนี้นายอำเภอยกเว้นภาษีให้ทุกคน ถึงได้รับการสนับสนุนจากทุกคนขนาดนี้

หลิวชิงซานพูดอย่างดีใจ: "พ่อ งั้นวันนี้ถั่วสิบห้าจินขายหมดแล้ว คืนนี

บทที่ 176 แผ่นแป้งกากถั่ว

หลิวต้าจู้: "ก็ยังมีผักป่าอยู่นี่ พวกเราไม่ควรกินแต่กากถั่วนะ?"

หลิวชิงซานและหลิวชิงเหอพยักหน้า ใช่แล้ว ถึงแม้จะทำเต้าหู้มานานขนาดนี้ แต่กากถั่วก็ยังไม่เคยกินเลยสักครั้ง

แต่คิดว่าคงไม่อร่อย ส่วนที่อร่อยที่สุดก็ทำเป็นเต้าหู้ไปหมดแล้ว เหลือแต่กาก ต้องไม่อร่อยแน่ๆ ไม่อยากก