บทที่ 156 ข้าก็จะขึ้นเขาด้วย

พูดอย่างภูมิใจว่า "บ้านเราเลือกทำเลได้ดีจริงๆ เลือกอยู่ติดกับบ้านพวกคุณพอดี ถ้าไม่ได้อยู่ติดกับบ้านพวกคุณ ข้าคงไม่มีโชคดีขนาดนี้"

หลิวลี่เซี่ยได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ หลังจากที่บ้านเธอขุดบ่อน้ำแล้ว ไม่เพียงแต่พ่อของเธอไม่ต้องไปตักน้ำไกลๆ แม้แต่บ้านลุงเหล่าเถียนก็ไม่ต้องเดินไ

บทที่ 157 กินโจ๊กหิวง่าย

"ช่างเถอะ ก็ให้เขาไปเถอะ เราค่อยกำหนดเวลาให้ชาวบ้านมาซื้อเต้าหู้เป็นสามช่วง คือเช้า เที่ยง เย็น นอกจากนั้นไม่มีคนอยู่บ้าน"

หลิวชิงเหอเปลี่ยนเสื้อผ้ารองเท้าถุงเท้าเสร็จ วิ่งออกมาอย่างมีความสุข ในมือถือมีดอยู่เล่มหนึ่ง บนใบหน้ามีรอยยิ้มสดใสตามประสาวัย

หลิวลี่เซี่ยมอง อารมณ

บทที่ 158 โชคดีที่ได้นับเงิน

โจวซื่อยิ้มพูดว่า "จะมีอะไร ก็เต้าหู้ผัดที่มีอยู่แล้วนั่นแหละ ใส่ไข่ไก่ลงไปสองฟองด้วย รีบไปล้างมือกัน ล้างเสร็จก็กินข้าวได้แล้ว หิวแย่แล้วสิ"

หลิวลี่เซี่ยจึงพูดว่า "มาเร็ว มาล้างมือกัน"

เป็นคนแรกที่เอามือจุ่มลงในอ่างน้ำร้อน มือที่เย็นชาตลอดช่วงเช้าถูกน้ำอุ่นห่อหุ้ม ร