บทที่ 153 ไม่อยากเป็นพนักงานบัญชี

ทั้งครอบครัวต้องตื่นกลางดึกมาโม่เต้าหู้ ทำงานจนถึงรุ่งสาง พ่อต้องตื่นไปขายเต้าหู้ในเมือง ขายจนมืดค่ำถึงกลับบ้าน

ทั้งครอบครัวตื่นแต่เช้ามืดยันดึก วุ่นวายทั้งวัน แต่หาเงินได้แค่นี้เอง

โจวซื่อยิ้มพูด: "ไม่น้อยนะ วันละร้อยกว่าเหรียญยังน้อยอีกหรือ? ถึงจะไม่ได้เยอะเหมื

บทที่ 154 ช่างฉลาด

หลิวต้าจู้กับโจวซื่อคิดดู รู้สึกว่ามีเหตุผลมาก พูดกับหลิวชิงซานว่า: "พี่สาวเธอพูดถูก ดูเธอสิ ตั้งแต่ไปเรียนอ่านหนังสือกับหมอโจว ฉลาดขึ้นตั้งเยอะ!

ฉลาดกว่าทุกคนในครอบครัว ยังได้รางวัลจากท่านนายอำเภอ ทั้งหมดนี้ก็เพราะเธออ่านหนังสือได้ เลยฉลาดขึ้นไม่ใช่หรือ"

หลิวชิงซานสงสัยเต็มตา

บทที่ 155 ขุดบ่อได้ดี

เปิดประตูมอง ทั้งลานเงียบสนิท มีแต่เสียงแผ่วเบาจากในครัว

หลิวลี่เซี่ยรีบไปที่ครัว เห็นพ่อนั่งยองๆ อยู่ข้างเตา มือถือชาม กำลังกินข้าวอยู่ ดูท่าจะใกล้หมดแล้ว

เธอถามอย่างประหลาดใจ: "พ่อ พ่อทำข้าวเองหรือ?"

เสียงที่ดังขึ้นกะทันหันทำให้หลิวต้าจู้ตกใจ ชามในมือเกือบหล่น พอเห็นว่าเป