ตอน 152
ทะลุมิติเข้าป่า ปลูกผักเก็บเห็ด ขายปิงเฟิ่นรวยเละ
บทที่ 152 น้อยเหลือเกิน
พูดยังไม่ทันจบ ก็เห็นกากที่พี่สาวคายออกมา พูดอย่างเจ็บปวดรวดร้าว: "ดูเธอสิ ของดีขนาดนี้ยังคายทิ้ง ช่างสิ้นเปลืองจริงๆ!"
จ้องกากที่หลิวลี่เซี่ยคายออกมาไม่วางตา
ท่าทางนั้น ถ้าเธอไม่ใช่หลิวลี่เซี่ย แค่เป็นหลิวชิงเหอ เขาต้องให้เก็บขึ้นมากินแน่ๆ
หลิวลี่เซี่ย......
"ไม่ใช่นะ อันน
ตอน 153
บทที่ 153 ไม่อยากเป็นพนักงานบัญชี
ทั้งครอบครัวต้องตื่นกลางดึกมาโม่เต้าหู้ ทำงานจนถึงรุ่งสาง พ่อต้องตื่นไปขายเต้าหู้ในเมือง ขายจนมืดค่ำถึงกลับบ้าน
ทั้งครอบครัวตื่นแต่เช้ามืดยันดึก วุ่นวายทั้งวัน แต่หาเงินได้แค่นี้เอง
โจวซื่อยิ้มพูด: "ไม่น้อยนะ วันละร้อยกว่าเหรียญยังน้อยอีกหรือ? ถึงจะไม่ได้เยอะเหมื
ตอน 154
บทที่ 154 ช่างฉลาด
หลิวต้าจู้กับโจวซื่อคิดดู รู้สึกว่ามีเหตุผลมาก พูดกับหลิวชิงซานว่า: "พี่สาวเธอพูดถูก ดูเธอสิ ตั้งแต่ไปเรียนอ่านหนังสือกับหมอโจว ฉลาดขึ้นตั้งเยอะ!
ฉลาดกว่าทุกคนในครอบครัว ยังได้รางวัลจากท่านนายอำเภอ ทั้งหมดนี้ก็เพราะเธออ่านหนังสือได้ เลยฉลาดขึ้นไม่ใช่หรือ"
หลิวชิงซานสงสัยเต็มตา