ตอน 13
ทะลุมิติเข้าป่า ปลูกผักเก็บเห็ด ขายปิงเฟิ่นรวยเละ
เมืองอำเภอ
หลิวลี่เซี่ยนั่งลง เห็นพ่อทำหน้ารู้สึกผิด จึงปลอบว่า "ไม่เป็นไรค่ะพ่อ หนูไม่เป็นไร พักหน่อยก็หาย"
พักครู่หนึ่ง ทั้งสองก็เดินทางต่อ
หลิวลี่เซี่ยจำไม่ได้ว่าตัวเองปีนเขากี่ลูก ลงเนินกี่ช่วง เดินจากฟ้ามืดจนสว่าง ถึงได้มาถึงถนนใหญ่ ถึงได้เจอผู้คน
ตอนที่หลิวลี่เซี่ยเห็นถนนใหญ่ แ
ตอน 14
เห็นเงินแล้ว
คนแก่ขายผักข้างๆ ขายไปหลายรายแล้ว
เห็นพ่อลูกนั่งเท้าคางอยู่ข้างๆ จ้องมองคนเดินผ่านตาละห้อย ทนไม่ไหวต้องถามว่า "ในตะกร้าพวกเจ้าขายอะไรหรือ?"
หลิวลี่เซี่ยหันไปมองคนแก่ข้างๆ แล้วมองเห็ดป่าในตะกร้า งงมาก ทำไมตาแก่อายุปูนนี้แล้ว แม้แต่เห็ดป่ายังไม่รู้จัก
แย่กว่าหมู่บ้านเราอีก
ตอน 15
ซื้อน้ำมัน ซื้อเกลือ
หลิวต้าจู้ฟังตาค้าง ทึ่งลูกสาวที่พูดโกหกได้คล่องปากขนาดนี้
เห็นเธอไม่กี่คำก็ไล่ผู้หญิงน่ารำคาญคนนั้นไปได้ เก่งมาก แอบชูนิ้วโป้งให้เหมือนที่ลูกสาวทำ
หลิวลี่เซี่ยยิ้ม เธอกังวลว่าพ่อจะโกรธที่เธอพูดจาสาปแช่งคนในบ้าน คนโบราณไม่ใช่ให้ความสำคัญกับเรื่องพวกนี้หรอกหรือ?
ค