บทที่ 121 ไม่ต้องซื้อแล้ว

แต่นายอำเภอกำลังอวดภรรยาของตนอย่างภาคภูมิใจอยู่ที่บ้าน

"ข้าเห็นว่าครอบครัวชาวนานี้คงลำบาก ถึงแม้จะเพิ่งเก็บเกี่ยวเสร็จ แต่หลังจากขายไปบ้างเพื่อช่วยค่าใช้จ่ายในบ้าน

คงไม่พอกิน ดังนั้นข้าจึงให้คนเตรียมข้าวสารหลายกระสอบไปส่ง คิดว่าฤดูหนาวนี้คงไม่ต้องอดอยากแล้ว"

ภรรยานายอำเภ

บทที่ 122 สร้างบ้าน

พอได้ยินว่าเขาจะซื้ออิฐหินกระเบื้อง นี่คือจะสร้างบ้านอิฐมุงกระเบื้องนะ ทุกคนตกใจ ในหมู่บ้านเซี่ยเหอมีแค่สองบ้านที่มีบ้านอิฐมุงกระเบื้อง แถมยังมีแค่ห้องเดียว นี่จะสร้างเป็นบ้านอิฐมุงกระเบื้องทั้งหลังเลยหรือ?

แต่พอคิดอีกที ก็รู้สึกว่าใช่ ท่านนายอำเภอให้เงินมา จะให้คนไปสร้างบ้านดิ

บทที่ 123 เต้าหู้ผัก

มีคนส่ายหน้าถอนหายใจพูดว่า "ฟังดูง่ายมาก แต่ที่บ้านไม่มีเครื่องปรุงมากขนาดนั้น ทั้งซีอิ๊วน้ำส้มก็ไม่มี มีแต่เกลือ"

ทุกคนพยักหน้า นี่เองที่ผักป่าทำออกมาอร่อยขนาดนี้ ที่แท้ใส่เครื่องปรุงมากมายขนาดนี้ ไม่อร่อยสิแปลก ที่บ้านพวกเขาไม่มีเครื่องปรุงมากขนาดนั้น จานนี้คงทำไม่ได้แน่ๆ