บทที่ 119 ขนมตกจากฟ้า

"โอ้โฮ ดูกล่องนี้ไม่รู้ข้างในมีอะไร แต่กล่องดูดีนะ พี่ เอากล่องให้ข้าไหม พอดีจะเอาไว้ใส่หินพวกนั้น"

โจวซื่อพูดอย่างหงุดหงิด: "เจ้าคิดสวยหรู กล่องดีๆ แบบนี้จะเอาไปใส่หินบ้าๆ ของเจ้า ข้าว่าเอาเจ้าไปใส่เสียเลยจะดีกว่า"

หลิวชิงซานหดคอ ไม่กล้าพูดอีก

หลิวชิงเหออยากดูว่าข้างในมีอ

บทที่ 120 ข้าวสาร

หลิวลี่เซี่ยมองทุกคน เห็นสายตาตั้งตารอของหลิวชิงซาน คิดแล้วพูด:

"บ้านเราต้องสร้างบ้าน ต้องขุดบ่อ พอถึงต้นปีก็ต้องส่งเด็กสองคนไปโรงเรียน แม่ เงินนี้จะพอไหม"

หลิวชิงซานชัดเจนว่าไม่อยู่ในสภาพรับรู้ ยังจมอยู่ในความดีใจที่กำลังจะมีห้องเป็นของตัวเอง

ส่วนหลิวชิงเหอ พอได้ยินว่าจะไปโรงเ

บทที่ 121 ไม่ต้องซื้อแล้ว

แต่นายอำเภอกำลังอวดภรรยาของตนอย่างภาคภูมิใจอยู่ที่บ้าน

"ข้าเห็นว่าครอบครัวชาวนานี้คงลำบาก ถึงแม้จะเพิ่งเก็บเกี่ยวเสร็จ แต่หลังจากขายไปบ้างเพื่อช่วยค่าใช้จ่ายในบ้าน

คงไม่พอกิน ดังนั้นข้าจึงให้คนเตรียมข้าวสารหลายกระสอบไปส่ง คิดว่าฤดูหนาวนี้คงไม่ต้องอดอยากแล้ว"

ภรรยานายอำเภ