บทที่ 100 ยังฝันเจอหรือไม่

หลิวลี่เซี่ยยังคงครุ่นคิดเรื่องผลผลิตข้าว ว่ามีวิธีไหนที่จะเพิ่มผลผลิตได้บ้าง

คิดอยู่นาน เธอพบว่าตัวเองไม่รู้อะไรเลย ก่อนจะข้ามมิติมา เธอไม่ได้ทำนามาหลายปีแล้ว แม้แต่การหมักปุ๋ยก็ยังไม่รู้

อ้อ ในยุคปัจจุบันไม่ต้องหมักปุ๋ย มีปุ๋ยเคมีแล้ว!

งั้นยิ่งแย่ใหญ่ แค่คิดจะใส่ปุ๋

บทที่ 101 ถึงเวลาอีกครั้ง

หลิวต้าจู้ลังเลพูดว่า: "แต่นี่ก็เป็นรายได้อย่างหนึ่งไม่ใช่หรือ"

หลิวลี่เซี่ยกลอกตาพูดว่า: "ถ้ามีเวลาขนาดนั้น ไปเก็บเห็ดป่าขายยังดีกว่า ตอนนี้เห็ดป่าก็น่าจะออกมาบ้างแล้ว"

หลิวต้าจู้ตาเป็นประกายขึ้นมาทันที "ใช่แล้ว ทำไมข้าถึงลืมเรื่องนี้ไปได้ พวกเรายังขายเห็ดป่าได้นี่"

ห

บทที่ 102 อันไหนอร่อยกว่า

หลิวเหล่าเถียนกำลังแบกฟืนอยู่ ไม่ทันเห็นสายตาที่พ่อหลิวเหล่าเถียนมองมา เหมือนสายตานั้นส่องไปหาคนตาบอด

เดินไปไม่นาน เห็นรถเทียมวัวของบ้านหลิวต้าจู้ ก็ดีใจเกินคาด วางฟืนลงแล้วพูดว่า: "พ่อ เรายืมรถวัวบ้านต้าจู้ขนฟืนพวกนี้กลับไปดีไหม จะได้ไม่ต้องมาอีกรอบ มีรถวัวแค่รอบเดียวก็