ตอน 32
ฉันก็เคยเชื่อในความรัก
บทที่ 32 วันเกิดชะเอม
บริษัทนิตยสารเครือ ek
ใกล้เวลาเลิกงานแล้ว ทุกคนต่างไม่มีใจจะทำงาน วันหนึ่งที่ช้าอย่างเป็นปี
จู่ๆ เสียงหนึ่งพูดขึ้นมาที่ห้องทำงานอย่างกะทันหันจนตัดบรรยากาศไป “โมเนน นายหล่อเธอคนนั้นมาอีกแล้ว”
คนที่พูดนั้นเป็นนักข่าวเด็กฝึกที่ติดหน้าต่าง ปกติเป็นคนที่เข้ากับโมเนนดีเหมือนก
ตอน 33
บทที่ 33 ให้ฉันกอดอีกแป๊บ
พอได้ยินชื่อของชะเอมรอยยิ้มบนใบหน้าของธาวินหายไปทันที
สถานการณ์ดูอึดอัด
โมเนนกัดริมฝีปากขมวดคิ้วแน่นๆ
นี่เธอเป็นอะไรเนี่ยทำไมต้องพูดถึงชะเอม
สาบานในใจแล้วไม่ใช่เหรอว่าจะไม่พูดถึงอีก
“คุณผู้หญิงเมื่อกี้เป็นแค่นักท่องเที่ยวที่หาโรมแรมไม่ได้
ตอน 34
บทที่ 34 เรื่องที่มีความสุขมากที่สุดในชีวิต
“ที่นี่”
โมเนนหันหลังแล้วมองไปทางธาวินอย่างงงๆ “ทำไมไม่มีคนเลย?”
ธาวินยิ้มที่มุมปาก “เพราะฉันเหมาจองทั้งร้านไงหละ”
หน้าของโมเนนร้อนผ่าวแก้มก็เริ่มแดงขึ้นเรื่อยๆ เธอรู้สึกว่าตัวเองถามอะไรโง่ๆไปก็ไม่รู้
แต่สามารถที่จะจองทั้งร้านแบ